YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/5533
KARAR NO : 2012/27915
KARAR TARİHİ : 19.12.2012
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’ nın 85/1,62,51/1-3-6-7, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet, Erteleme, Sürücü belgesinin geri alınması
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, oluşa uygun düşmeyen adli tıp raporuna göre karar verildiğine ilişkin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
04/12/2007 gecesi saat 18:30 sıralarında sanığın, yönetimindeki otomobil ile, meskun mahal içi, 7 m. genişliğindeki, çift yönlü yolda Sakarya yönünde seyrederken, kendisinin solunda kalan, karşı yönden gelen araçların kullandığı şeritten 1.5 mt genişliğindeki banketle ayrılmış ve karşı yönden gelen araçların kullanımına tahsis edildiği anlaşılan, genişliği değişen ancak kaza mahallinde 3,3 mt genişlikteki ,devamı olmayan düzensiz toprak ve ıslak zeminli tali yola, yolun sol tarafında bulunan markete gitmek için girerek yolun sol tarafından 300 metre kadar seyrettikten sonra, karşısından Sakarya yönünden gelen ve tanık Mehmet Eroy’ un beyanıyla da doğrulanan sanık savunmasına göre ışıkları yanmadan seyreden 14 yaşındaki sürücü belgesiz ölenin yönetimindeki motorsiklete, karşıdan gelen trafiğin kullandığı yol bölümüne girip yolun solundan seyrederek asli kusurlu şekilde çarpması sonucu ölümüne sebep olması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında temel cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği düşünülmeyerek yazılı şekilde eksik ceza tayini,
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da belirtildiği üzere, taksirli suçlarda TCK’ nın 61/1-g maddesinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” kriterinin uygulanamayacağı gözetilmeyerek temel cezanın tayinine dair gerekçeler arasında “ sanığın kastı ” ve “ sanığın amaç ve saiki ” şeklinde kanuni olmayan gerekçelere yer verilmesi,
Kabule göre de;
5271 sayılı CMK’nın 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesiyle değişik 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağına karar verilirken, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar birlikte ve isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle ve aynı maddenin 6. fıkrasında öngörülen şartlar dikkate alınarak değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, “ suçla korunan hukuki yarar,cezadan beklenen yaptırım gücü ve kamu yararı dikkate alınarak ” şeklindeki kanuni olmayan gerekçelerle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin düzenlemenin uygulanmamasına karar verilmesi,
1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca tayin edilecek denetim süresinin, ceza süresinden az olamayacağı düşünülmeden 1 yıl denetim süresine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19.12.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.