YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/7548
KARAR NO : 2013/1245
KARAR TARİHİ : 16.01.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Uygulama : 5237 sayılı TCK’nın 89/1,89/2-b,62,52/2-4,63 maddeleriuyarınca mahkumiyet
Tebliğname Düşünce : Onama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanığın sevk ve idaresindeki … ile kazadan yaklaşık 2 saat sonra 174 promil alkollü iken kullandığı araçla trafiğe kapalı yolda mağdura çarpması neticesinde meydana gelen kazada bilinçli taksirin unsurları oluştuğu halde TCK’nın 22/3. maddesinin uygulanmaması,
2- 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi uyarınca hükmedilen adli para cezasının ödenmesi için sanığa mehil verilebileceği veya taksitlendirmeye karar verilebileceği nazara alınmaksızın aynı anda mehil verilmesine ve taksitlendirmeye karar verilmesi,
3- 5237 sayılı TCK’nın 61/8. maddesi nazara alındığında, belirlenen gün üzerinden artırım ve indirimler yapıldıktan sonra paraya çevrilmesi gerektiği gözetilmeden arttırım ve indirimin adli para cezası üzerinden yapılması,
4- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK’nın 61/1. maddesinin (f-g) bentlerinde yer alan “failin kastının yoğunluğu, güttüğü amaç ve saik” kıstası uygulanamayacağından temel cezanın belirlenmesinde gerekçe gösterilmesi,
5- Müşteki yargılama aşamasında, “hamile olduğunu, kaza nedeniyle bebeğini düşürdüğünü” belirtmesine karşın eylemin TCK’nın 89/3-e maddesi kapsamında kalıp kalmadığı araştırılmadan eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmüş olduğundan, ceza yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.