Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2012/7915 E. 2012/28062 K. 20.12.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/7915
KARAR NO : 2012/28062
KARAR TARİHİ : 20.12.2012

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 62/1, 50/4-1a, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkûmiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde saat 19.45 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki otomobili ile Muğla’dan Aydın istikametine seyrederken, olay mahalline geldiğinde istikametine göre yolun sağından soluna geçmek için kaplamaya giriş yapan yaya …’a çarpması suretiyle meydana gelen kazadan sonra olay yerinden kaçan, aynı gün saat 21.19 sırasında alınan alkol raporuna göre, 306 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın cezasında bilinçli taksir hükmü uyarınca artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kaza ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığına, eksik araştırma yapıldığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda bulunmadığı halde, gerekçeli hükümde, 6-7-8-9 ve 10. paragrafların ilk beş paragrafın aynen tekrar edilmesi suretiyle mükerrer olarak yazıldığı,
2) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının TCK’nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50. ve 52. maddelere göre çevrilmesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususların CMUK’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli kararın hüküm fıkrasından 6-7-8-9. ve 10. bentlerin çıkarılmasına, hükmün 4. bendinin 3. satırında yer alan “5237 Sayılı Yasanın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a maddesi” ibaresinin “5237 sayılı TCK’nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri” biçiminde değiştirilmesine, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.