YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/9314
KARAR NO : 2013/7012
KARAR TARİHİ : 21.03.2013
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, taksirle yaralama,
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/4, 62, 50/1-a, 52, 53/6, 179/3-2, 50/1-a, 52, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Olayda şikayetçiler …, …, … ve …’in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, mağdurlardan sadece …’in kanuni temsilcisinin sanıktan şikayetçi olması karşısında; 19.12.2006 gün ve 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK’nın 89/5. maddesi hükmü nedeniyle, TCK’nın 89/1. maddesi kapsamında kalacak şekilde yaralanan mağdurların şikayetten vazgeçmelerinin bilinçli taksir halinde dahi geçerli bulunduğu, sanığın bir kişiyi yaralaması sebebiyle eylemine uyan TCK’nın 89/1, 22/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanık hakkında TCK’nın 89/4. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi,
2- 197 promil alkollü olan sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile emniyet şeridinden kontrol etmeden ana yola girmek üzere sola dönüş yaptığı sırada solunda ana yolda seyreden … yönetimindeki otomobil ile çarpıştıkları ve şikayetçi olan bir kişi ile şikayetinden vazgeçen 3 kişinin basit şekilde yaralanmalarına neden olduğu olayda bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin tayin olunan cezadan TCK’nın 22/3 maddesi uyarınca artırım yapılmaması,
3- Zarar suçunun oluştuğu ahvalde yalnızca bilinçli taksirle yaralama suçundan hüküm kurulması ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da mahkumiyet hükmü tesisi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince sonuç ceza bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.