YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/9616
KARAR NO : 2013/6245
KARAR TARİHİ : 14.03.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/4, 50/1a-6, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde sanık sevk ve idaresindeki kamyonu ile seyir halindeyken olay mahalli olan kontrolsüz üç yönlü T kavşağa geldiğinde, sola dönüş yapmak için orta refüj aralığında beklemeden manevra yapması üzerine katılan …’ın yönetimindeki aracın şeridine girerek önünü kapatması nedeniyle çarpışmaları sonucunda, katılan …’ın kırık oluşacak, aracında yolcu olarak bulunanlardan …, … ile …’ün basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ve …’ın ise kırık şüphesi oluşacak biçimde yaralandıkları olayda; asli kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında temel ceza belirlenirken, 5237 sayılı TCK’nın 22/4 ve 61. maddelerinde öngörülen cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınmaksızın asgari hadden ceza tayini; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusursuz olduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına, zararın sigorta şirketi tarafından karşılanıp karşılanmadığının araştırılmadığına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, aynı Kanun’un 50/a. maddesine göre çevrilmesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2. bendinde yer alan “TCK’nın 50/a maddesi” ibaresinin “5237 sayılı TCK’nın 50/1-a, 52/2. maddeleri” şeklinde değiştirilmesine, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.