YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/9666
KARAR NO : 2013/2061
KARAR TARİHİ : 23.01.2013

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 62, 51/1-3-7. maddeleriuyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak
Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesidir. Burada, uğranılan zararlardan kast edilen maddi zararlar olup, manevi zararlar bu kapsamda değerlendirilmemelidir.
Zararın belirlenmesinde hâkim, ceza yargılamasında şahsi hak davasına yer verilmediği gerçeğini de gözönünde bulundurmak koşuluyla, kanaat verici basit bir araştırma yapmalı, hukuk hakimi gibi gerçek zararı tam anlamıyla saptamaya çalışmamalıdır. Zira, 5271 sayılı Yasanın 231. maddesindeki düzenleme, kişinin ileride hukuk mahkemesinde şahsi hak davası açmasına ve giderilmediğini düşündüğü gerçek zararının saptanarak kalan kısmına da hükmedilmesini isteme yönünden bir engel oluşturmamaktadır.
Somut olayda sanığın taksirli eylemi sonucu hayatını yitiren Mevlüt Kılıç’ın yasal mirasçıları eşi Sezen Kılıç ve 2005 doğumlu çocuğu olup, 09.01.2009 tarihinde ölenin eşi Sezen Kılıç’ın, Hatay 3. Noterliği’nce düzenlenen “Feragatname ve İbraname” başlıklı belge ile kendisi ve yaşı küçük çocuğu adına sanıktan şikayetçi olmadığını, her türlü maddî ve manevî zararlarının sanık tarafından karşılandığını bildirmesi karşısında; ölenin yakınlarının, özellikle ölenin annesi olan katılan … Kılıç’ın, ne gibi zararlarının karşılanmadığı karar yerinde gösterilmeden, yazılı gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmaması yönünde karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.