YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/9816
KARAR NO : 2013/1636
KARAR TARİHİ : 21.01.2013

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1, 2-b,e, 62/1, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın bölünmüş yolda sağ şeride park edip, içeriden aracının sol kapısını açtığı sırada, aynı istikamette bisikletle seyreden müştekinin kapıya çarpıp yuvarlanması, yere düşen müştekiye temyize gelmeyen sanık …’ın idaresindeki aracın çarpması sonucu müştekinin yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda; kaza tespit tutanağında sanığın aracın kapısını kontrolsüz şekilde açtığı için kusurlu olduğu belirtilmiş olup, kusurlu olduğu tereddütsüz şekilde anlaşılan sanığın kusur derecesinin tespit edilmesi gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından TCK’nın 61/1. maddesinin (f) bendinde yer alan “kastın ağırlığı” kıstası uygulanamayacağından temel cezanın belirlenmesinde gerekçe gösterilmesi,
2- Mersin Adli Tıp Şube Müdürlüğü’nün 03.06.2009 tarihli raporunda müştekinin yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaralandığının belirtilmesi karşısında, sanığın temel cezasında TCK’nın 89/2-d bendi gereğince artırım yapılması gerekirken TCK’nın 89/2-b,e bentleri gereğince artırım yapılması,
Kanuna aykırı, hükmün belirtilen sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, belirtilen hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hüküm fıkrasından “kastın ağırlığı” ibaresinin çıkarılmasına, hükmün 2. paragrafındaki “89/2-b-e maddesine göre” ibaresinin “89/2-d maddesine göre” şeklinde düzeltilmesine hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.