YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/13113
KARAR NO : 2014/2118
KARAR TARİHİ : 30.01.2014

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık
Hüküm : 1- Sanık … hakkında; 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK’nın 58/6, 53/1, 63 maddeleri uyarınca
2- Sanıklar … ve … hakkında; 5271 sayılı CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık …’in mahkumiyetine ilişkin hüküm adı geçen sanığın müdafii tarafından; sanıklar … ve …’ün beraatlerine ilişkin hüküm müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suçtan zarar gören … adına hazine vekilinin temyiz istemi davaya katılma talebi olarak değerlendirilmiş olup, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmeyerek, müşteki kurumun 5271 sayılı CMK’nın 237/2 maddesi uyarınca kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;
Sanık …’in, savunmasına göre, İstanbul ilinde görev yaptığı dönemde süs eşyası olarak satın alıp yaklaşık 10-15 yıldır evinde bulundurduğu toplam 9 parça korunması gerekli taşınır kültür varlığını, İstanbul ve Kayseri illerinde satışa arz etmek suretiyle atılı suçu işlediği, sanıklar … ve …’ün, diğer sanığın belirtilen eylemine iştirak ettiklerine dair savunmalarının aksine delil bulunmadığı anlaşılmış olup;
2863 sayılı Kanunun 67/2 maddesinde, kültür varlığı ticaretine aykırılık suçunun yaptırımı olarak hapis cezası ile birlikte adli para cezası da öngörülmesine rağmen, sanık … hakkında sadece hapis cezası tayin edilmesi, katılan vekili temyiz istemini beraat eden sanıklar … ve …’e hasrettiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanıklar … ve … tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanıkların diğer sanık ile birlikte İstanbul iline gitmeleri dışında suça konu tarihi eserleri bulundurduklarına veya sattıklarına ilişkin şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, adı geçen sanıkların da mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ve;
Sanık … hakkında yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, arama kararının hukuka aykırı olduğuna, suçun manevi unsurunun oluşmadığına ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- 2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında müzelik değer taşıyan, tasnif ve tescile tabi taşınır kültür varlıklarının, aynı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğü’ne teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin müsaderesine hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık … müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının (2) – (d) bendinin son cümlesi, “TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde belirtilen kişisel hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanmasına” şeklinde düzeltilip, (2) – (g) bendinde yer alan, “TCK’nın 51/4 maddesi gereğince müsaderesine” ibaresi hükümden çıkartılarak yerine, “2863 sayılı Kanunun 75. maddesi uyarınca Müze Müdürlüğü’ne teslimine” ibaresi eklenip, sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle, isteme aykırı olarak, sanıklar Bekir Ermiş ve …’ün beraatlerine ilişkin hükmün DOĞRUDAN, sanık …’in mahkumiyetine ilişkin hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.