Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2013/18452 E. 2014/2057 K. 30.01.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/18452
KARAR NO : 2014/2057
KARAR TARİHİ : 30.01.2014

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1-2-b, 62, 52/1-4, 53/6. maddeleri uyarınca
mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hükmün özünü oluşturan kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesine rağmen, hüküm gerekçesinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği belirtilmek suretiyle hükmün karıştırılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden daha önce işlediği suç nedeniyle hükmün açıklanmasının geriş bırakılmasına karar verildiği adli sicil kaydından anlaşılan sanığın, olay nedeniyle mağdurun uğradığı zararı gidermediğinin dosya kapsamından anlaşılmış olması da gözetilerek gerekçeli karardan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin altıncı paragrafının hükümden tümüyle ve sekizinci paragrafta yer alan “sanığın daha önceden kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti olmadığı ve kişilik özellikleri itibari ile tekrar suç işlemeyeceği kanaatine varıldığından hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” cümlesinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.