YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/18671
KARAR NO : 2014/1945
KARAR TARİHİ : 29.01.2014
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1,89/2-b,62,52/2-4 maddeleri
gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Sanık … hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA
2- Sanık … hakkındaki hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
LTF isimli limited şirketi tarafından yürütülen yurt inşaatında işçi olarak çalışan katılanın, olay tarihinde hilti ile duvarları kırdıkları sırada üst kattan düşen taşın ayağına çarpması sonucu yaralandığı olayda; sanık …’in şirket ortağı, yetkili müdürü ve fiilen işin başında bulunan inşaat mühendisi olduğu, sanık …’ın ise; dosya içeriğindeki Ticaret Sicili Gazetesi cevabi yazılarına göre 30/10/2009-06/09/2010 tarihleri arasında şirketin ortağı ve yetkilisi olmadığı, adı geçen sanığın bu tarihler arasında şirkette elektrik mühendisi olarak çalıştığı, işçilere uygun ayakkabı verilmesi ve iş güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığının denetlenmesi konusunda sanık …’a yüklenebilecek kusur bulunmadığı gözetilmeksizin, sanığa kusur yükleyen 11.10.2012 ve 18.08.2011 tarihli bilirkişi raporlarına itibar edilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.