YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/2270
KARAR NO : 2013/14644
KARAR TARİHİ : 29.05.2013

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1-3-b, 31/3, 62/1, 51/1-3, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK’nın 89/1. maddesinde hapis ve adli para cezasının seçenek olarak düzenlendiği, mahkemece hapis cezasının tercih edildiği ve cezanın artık TCK’nın 50/2. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesinin mümkün olmadığı, mahkemece hükmedilen hapis cezasının “kısa süreli olmadığından TCK’nın 50/1. maddesinde yer alan seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına” ilişkin ibare yazım fazlalığı sayılmış ve bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (f-g) bentlerinde yer alan “failin kastının yoğunluğu, güttüğü amaç ” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olmakla, hükmün gerekçesinde bulunan “sanığın kastının ağırlığı, güttüğü amaç” ibaresinin çıkartılıp, usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.