YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/2451
KARAR NO : 2013/9156
KARAR TARİHİ : 09.04.2013

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Hüküm : 283,15 TL maddi, 300 TL manevi tazminatındavalıdan alınarak davacıya verilmesine

Dairemizce verilen 03.10.2012 gün ve 2012-19470/20505 sayılı karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilmekle;
02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nın 308. maddesine ekli 2 ve 3. fıkra hükümleri uyarınca itiraz konusu değerlendirildi:
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne dair hükmün davacı ve davalı vekili tarafından süresinde temyiz edildiği, davacı vekilinin taleplerinin reddedilen kısmı nazara alındığında hükmün temyizi kabil olduğu, hükmün esası incelenerek bir karar verilmesi gerekmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının KABULÜNE,
2-Dairemizin 03.10.2012 tarih ve 2012/19470 Esas, 2012/20505 Karar sayılı davanın reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA,
Batman Ağır Ceza Mahkemesi’nin 28.04.2010 tarih ve 2009/259 Esas-2010/89 Karar
sayılı hükmüne yönelik davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde;
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2-63 sayılı kararında açıklandığı üzere: haksız tutuklamadan kaynaklanan tazminat davalarında, ancak davanın tamamen reddi halinde davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunabileceği, davanın kısmen kabulü halinde ise davalı hazine lehine vekalet ücretine hükmolunamayacağının gözetilmemesi,
2- Koruma tedbirleri nedeniyle hükmedilecek tazminatlar olay tarihinde geçerli olan paraya göre hesaplaması yapılarak sonucun bulunması gerekirken 1.5.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve Türk Lirasından 6 sıfır atılmasını öngören 5083 sayılı Kanun’a göre hesaplama yapılarak yanlışlıklara sebebiyet verilmesi,
Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.04.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.