YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/24805
KARAR NO : 2014/2336
KARAR TARİHİ : 03.02.2014

Tebliğname no : 12 – 2012/240083
Mahkemesi : İstanbul Anadolu (Kartal) 1. Ağır Ceza Mahkemesi
Tarihi : 12/07/2012
Numarası : 2012/115 – 2012/411

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dava dilekçesinde, haksız gözaltı tarihinden itibaren faiz talebinde bulunulmasına karşın, davacı lehine hükmedilen maddi ve manevi tazminatlar yönünden tahliye tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Davacının, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/11/2011 tarih 2007/207 esas, 2011/241 karar sayılı ceza dava dosyasında verilen beraat hükmünün, sanık (davacı) müdafii tarafından temyiz edildiğinin, dosyaya sunulan temyiz dilekçesi örneğinden anlaşılması ve dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2013/181672 nolu tebliğnamesi ile Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderildiği UYAP’dan yapılan incelemede temyiz incelemesinin henüz sonuçlandırılmadığı tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyasının halen derdest olduğu ve kesinleşmediğinin anlaşılması karşısında, davacı yönünden tazminat isteme koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın 5271 sayılı CMK’nın 142/1. maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.