YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/2870
KARAR NO : 2013/8528
KARAR TARİHİ : 03.04.2013
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç :Taksirle Yaralama
Hüküm :TCK’nın 89/1, 89/2-b, 62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen hükmün 23.08.2011 tarihinde usulune uygun şekilde tebliğ edilmesine karşın hükmün 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık temyiz süresi geçtikten sonra 10.07.2012 tarihinde sanık tarafından temyiz edilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 tarihli ve 2006/6-123 esas, 2006/229 sayılı ilamında da belirtildiği üzere Anayasa’nın 40/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca karar ve hükümlerde başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin başlangıcı, mercii, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerekmesi karşısında, hükümde başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin başlangıcı, mercii, başvuru şekli belirtilmediği gibi, hükümde sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmesi nedeniyle hükmün temyiz kabiliyeti bulunduğu halde, kesin olduğu belirtilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı anlaşılmakla, temyizin süresinde yapıldığı kabul edilerek ve ceza miktarı itibariyle hükmün kesin olması yönünde temyizin reddi isteminde bulunan tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;
Tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği kazada, katılanın nitelikli şekilde yaralanmasına yol açan sanık hakkında temel ceza tayin edilirken asgari hadden uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından; Sürücü belgesinin onaylı örneği getirtilmeden TCK’nın 53/6. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmesi, UYAP işletim sisteminden temin edilen ve dosya içine konulan, sanığa ait sürücü belgesinin, suç tarihi itibariyle ve halen geçerli olduğunun anlaşılması sebebiyle bu hususlar bozma konusu yapılmamış; 5237 sayılı TCK’nın benimsediği gün para cezası sisteminde, temel cezanın tam gün üzerinden belirlenmesi gerekli ve yeterliyken ay karşılığının da belirtilerek hükmedilmesi, keza, seçimlik ceza öngören suçla ilgili olarak TCK’nın 89/1. maddesi uyarınca adli para cezası tercih edilmesine karşın, bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesinde TCK’nın 52/2. maddesine ilaveten, hapis cezalarında uygulama alanı bulan TCK’nın 50/1-a maddesinin zikredilmesi sonuca etkili görülmediğinden fazlalık olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.