YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/30408
KARAR NO : 2014/1420
KARAR TARİHİ : 23.01.2014
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Esas-Karar No : 2011/1464 değişik iş
Kültür varlıklarını bulmak amacıyla izinsiz olarak kazı veya sondaj yapmak suçundan sanıklar … ve …’nın, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu’nun 74/1 ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair, Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27/10/2011 tarihli ve 2009/695 Esas, 2011/432 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin, Isparta Ağır Ceza Mahkemesi’nin 24/11/2011 tarihli ve 2011/1464 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/12. maddesi uyarınca mahkeme kararının, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kısmının itiraza tâbi olduğu, sanık hakkında tayin olunan cezaya ilişkin asıl hükmün ise, 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi de dikkate alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının ortadan kaldırılması durumunda temyiz kanun yoluna tâbi olacağı, itirazın ise Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22/01/2013 tarihli ve 2012/10-534 Esas, 2013/15 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesindeki koşulların oluşup oluşmadığının yanı sıra suçun sübutuna ilişkin de incelenmesi gerekeceği cihetle, sanıklar müdafii tarafından yargılama giderleri belirtilmeden hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını isteyip istemedikleri sorulduğundan bahisle söz konusu karara itiraz edildiğinin anlaşılması karşısında, merciince itiraz hususunda bir karar verilmesi gerekirken, söz konusu kararda 5271 sayılı Kanun’un 231. maddesindeki koşullara aykırılık tespit edilmediği belirtilerek itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı’nın 09/12/2013 gün ve 2013/18562/75081 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 20/12/2013 gün ve 2013/393195 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22/01/2013 tarihli ve 2012/10-534 Esas, 2013/15 sayılı ilamına göre, itiraz merciinin, sadece 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği hususuyla sınırlı bir inceleme yapmayacağı, sübuta ilişkin değerlendirme de yapabileceği, ancak itiraz merciince sübuta ilişkin olarak yapılacak değerlendirmenin, hükmün esasına etki eden hususlara yönelik olması gerektiği, söz gelimi, sanığa yüklenen suçun oluşmaması sebebiyle hakkında beraat kararı verilmesi gerekliliğinden bahisle itirazın kabulü yönünde, yani hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılması kararı verilebileceği, somut olayda ise, yargılama giderleri belirtilmeden, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasının kabul edilip edilmediğinin sorulması nedeniyle itiraz yoluna gidildiği, bu halde merciince, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşulları yönünden değerlendirme yapılarak vaki itirazın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;
Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmediğinden,
Adalet Bakanlığı’nın, Isparta Ağır Ceza Mahkemesi’nin 24/11/2011 tarih ve 2011/1464 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.