YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/3172
KARAR NO : 2013/11810
KARAR TARİHİ : 30.04.2013
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 85/2, 22/3, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
01.03.2007 tarihli hükümle sanığın sürücü belgesinin 5237 sayılı TCK’nın 53/6 maddesi ile 1 yıl geri alınmasına karar verilmiş ve hüküm yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş ise de, sürücü belgesinin geri alınmasının güvenlik tedbiri olması ve kazanılmış hakkın CMUK’un 326/son maddesi uyarınca cezaya ilişkin olması karşısında, tebliğnamedeki bu hususa yönelen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, bilinçli taksir ile hareket etmediğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Olay günü alkollü olduğu halde idaresindeki aracı ile seyreden sanığın, alkolün etkisi ile direksiyon hakimiyetini kaybederek yol kenarında nizami şekilde park etmiş olan bir kamyonun arkasına çarptığı ve aracında bulunan bir kişinin ölümüne ve iki kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına yol açtığı olayda bilinçli taksirin unsurlarının oluştuğu, mağdurlardaki yaralanmaların niteliği itibariyle yaralama eyleminin TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca takibinin şikayete bağlı bulunduğu ve mağdurların sanık hakkında şikayetçi olmadıkları, mahkemenin kabulünün de bu yönde olduğunun anlaşılması karşısında sanığın 5237 sayılı TCK’nın 85/1, 22/3. maddeleri ile cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Sanığın tutuklu kaldığı sürelerin, aldığı cezasından mahsubuna karar verilmemesiyle 5237 sayılı TCK’nın 63.maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.