YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/3371
KARAR NO : 2014/687
KARAR TARİHİ : 16.01.2014

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü saat 01.20 sırasında, sanık sevk ve idaresindeki otomobili ile tali yoldan ana cadde istikametine seyrederken kontrolsüz T kavşağa geldiğinde, kendi istikametine yolver tabelası bulunduğu halde durmadan kavşağa giriş yapması üzerine, ana caddeden seyir halindeki katılan …’ın yönetimindeki ticari taksi ile çarpışmaları sonucunda, katılan …’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ve takside yolcu olarak bulunan katılan …’nün ise basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandıkları olayda; aynı gün saat 02.04 sırasında yapılan muayene sonrası düzenlenen adli rapora göre, sanığın 118 promil alkollü olduğu tespit edildiği dikkate alınarak, temel cezada bilinçli taksir nedeniyle TCK’nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, savunma hakkının kısıtlandığına, olayda kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hükmün gerekçe kısmında ve hüküm fıkrasında, sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı TCK’nın 89/4. maddesi gereğince temel ceza tayin edildiği belirlendiği halde, uygulanan kanun maddesinin sehven TCK’nın 207/1. maddesi olarak gösterilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 1. bendindeki “TCK’nun 207 (1)” ibaresinin “TCK’nın 89/4.” olarak değiştirilmesi suretiyle eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.