YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/7434
KARAR NO : 2013/9172
KARAR TARİHİ : 09.04.2013

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat
Hüküm : 840 TL davacının maaşını geç almasından dolayı faiz alacağı, 1.250 TL beraat ettiği dosyadaki vekalet ücreti ve 10.600 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Duruşmalı inceleme yapılarak davalı vekiline CMK’nın 142/7. maddesi gereğince dava dilekçesi ile duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilmiş, davalı vekilinin 26.01.2010 tarihli cevap dilekçesi dosyaya ibraz edilmiş, davacı ve vekiline usulüne uygun duruşma günü tebliğ edilmiş ve 06.10.2009 tarihli duruşmada davacı bizzat dinlenilmiş, davaya muvafat vermiş olması nedeniyle tebliğnamedeki 3 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Manevi tazminat miktarı belirlenirken objektif bir kriter olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu,üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı,tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle hakkaniyet ölçüsünü aşmayacak bir şekilde, hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, hükmedilen manevi tazminat miktarının bu ölçülere uymayıp fazla tayini,
2- Geçici Köy Korucusu olan davacıya,tutuklu kaldığı süre içerisinde ödenmeyen maaşlarının beraat hükmünden sonra 27.07.2010 tarihinde ödendiği anlaşılmakla, maddi tazminata konu olacak bir zararı olmamasına rağmen, maaşının geç ödenmesi gerekçesiyle faiz alacağından oluşan 840 TL nin maddi tazminat olarak ödenmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.04.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.