Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2013/7446 E. 2013/8939 K. 08.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/7446
KARAR NO : 2013/8939
KARAR TARİHİ : 08.04.2013

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat
Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 5.958,75 TL maddi, 3.000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizce benimsenen görüşe göre; asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedilmiş olması karşısında hesaplamada hafta sonu, dini ve milli bayram tatilleri nedeniyle indirim yapılamayacağının dikkate alınmaması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Maddi tazminat miktarının tayin ve tespitine esas alınan bilirkişi raporunda davacının tutuklu kaldığı süre içerisinde yeniden iş buluncaya kadar geçen sürede net gelir kaybı olarak belirlenen 1.099,05 TL, beraat kararının kesinleşmesinden sonra dosyaya sunulan yol giderine ilişkin ”200” TL’nin maddi tazminat hesabına dahil edilemeyeceğinin ayrıca talep gereğince, hesaplanan maddi tazminata tutuklama tarihinden itibaren tek bir faiz yürütülmesi gerekirken, dava tarihine kadar geçen süre için ”1.186,27” TL faiz hesaplanıp bu faize tutuklama tarihinden itibaren yeniden faiz işletilerek belirlenen”730,26” TL’nin ilavesi ile sonuçta faize faiz yürütülerek hesaplama yapılamayacağının, bununla birlikte davacının (sanığın) birden fazla suçtan yargılandığı ceza davasında bir kısım suçtan beraat etmesine rağmen kasten yaralama suçundan hakkında mahkumiyet hükmü kurulup hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinden “beraat eden sanıklar yararına” hükmedilmesi gereken ”1.250” TL vekalet ücretinden yararlanamayacağının gözetilmemesi suretiyle davacı lehine fazla maddi tazminata hükmedilmesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında maddi tazminat olarak belirlenmiş olan ”5958,75” TL’ den fazladan hesaplanmış miktarların toplamı olan ”4465,58” TL’nin çıkarılması sonucu maddi tazminat miktarının ”1.493,17” TL’ye düşürülmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.