YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/7738
KARAR NO : 2013/10790
KARAR TARİHİ : 22.04.2013

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç :Taksirle yaralama
Hüküm :5237 sayılı TCK’nın 89/4, 53/1-6. maddeleri uyarıncamahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikayetçinin, 5271 sayılı CMK’nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, kendisinin yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin 5271 sayılı CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına, karar verilerek yapılan incelemede;
Katılan …’nün sanığın aracıyla çarptığı direğin sırtına düşmesi ile TCK’ nın 89/1 kapsamında yaralandığı şikayetçi, … ve …’ nın beyanları, kaza yeri krokisi, şikayetçinin geçici doktor raporu ve tüm dosya kapsamı ile anlaşılmakla tebliğnamedeki 1 nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusurunun bulunmadığına, olayda yalnızca …’nün yaralandığına, direğin yıkılmadığına, cezanın fazla olduğuna; katılan vekilinin cezanın yetersiz olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 50. maddesinde suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre, hapis cezasının paraya çevrilebileceği belirtilmiş olmasına karşılık, geçmişteki hali ile sabıkasız olan ve yargılama sırasında olumsuz bir davranışı tespit edilemeyen sanık hakkında hapis cezasının paraya çevrilmemesine karar verilirken yasal ve yeterli gerekçe gösterilmemesi,
2-Taksirli suçlarda 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, katılan vekili ile sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.