Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2013/9277 E. 2013/10462 K. 18.04.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2013/9277
KARAR NO : 2013/10462
KARAR TARİHİ : 18.04.2013

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : Sanık için; BeraatKatılan-Sanık için; Ceza verilmesine yer olmadığına

Taksirle öldürme suçundan sanık …’nun beraatine, katılan sanık … hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükümler, katılan sanık … ve katılanlar … ve … vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Katılan sanık … hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme yönelik, katılan sanık vekili tarafından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;
Katılan sanık …’in, sevk ve idaresindeki otomobil ile seyretmekte iken, olay mahallinde aracın kontrolünü kaybedip, karşı yön bölümü içerisine geçtiğinde, karşı istikametten gelmekte olan, sürücülüğünü sanığın yaptığı lpg tankeri kamyon ile çarpışmaları sonucu, otomobil içerisinde yolcu olarak bulunan kızının ve kızının nişanlısının öldüğü olayda, katılan sanığın münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olması şartlarının oluşmadığı anlaşılmakla, hakkında 5237 sayılı TCK’nın 22/6. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
İncelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık müdafinin, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, kazanın katılan sanık …’in aracına arkadan çarpılmasından kaynaklandığına, asıl kusurlunun sanık … olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2- Sanık …’nun beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından failin kusurunun bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan sanık ve katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın kusursuz olduğu kabul edilerek beraatine karar verildiği halde, uygulama maddesinin CMK’nın 223/2-c yerine 2-b bendi uygulanmak suretiyle, aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. fıkrasında yer alan “CMK’nın 223/2-b” ibaresinin çıkarılarak “CMK’nın 223/2-c” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.