YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/14627
KARAR NO : 2015/12226
KARAR TARİHİ : 30.06.2015

Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK’nın 179/3 maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 179/2, 62, 53, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kasıtlı suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kastı, suçun işleniş biçimi ile meydana gelen tehlikenin ağırlığı nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, trafik kontrolünde yapılan ölçümünde 255 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, belirlenen alkol miktarı ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınır daha fazla aşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza yerine sanığa az ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/1 maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına, kasten işlenmiş olan suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak hükmedilebileceği gözetilmeksizin, neticeten adli para cezası ile mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında hüküm fıkrasının 4. paragrafında anılan maddenin uygulanmasına, 11. paragrafında ise “uygulanmasına yer olmadığına” karar verilerek çelişkiye neden olunması;
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (4) numaralı paragrafı hükümden çıkarılmak suretiyle, eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.