YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/15407
KARAR NO : 2015/11814
KARAR TARİHİ : 25.06.2015

Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 179/3-2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın, sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde iken, “önündeki araçla arasında güvenli mesafe bırakmamak” kural ihlali nedeniyle, kırmızı ışıkta duran katılan …’in aracına çarparak maddi hasarlı trafik kazasına sebebiyet verdiği, kaza sonrası olay yerinden ayrıldığından alkol kontrolü yapılamayan sanığın aşamalarda verdiği ifadelerde, alkol kullanmadığını, olay anında da alkollü olmadığını, kavşağa geldiğinde kırmızı ışıkta durmak için fren yaptığı halde, havanın yağışlı olması sebebiyle duramayarak öndeki araca çarptığını, hasta ziyareti amacıyla geldiği için acelesi olduğundan olay yerinden ayrıldığını beyan ettiği, her ne kadar katılan … ve kaza sırasında onun aracında bulunan tanık …’ın aşamalardaki ifadelerinde, sanığın alkollü olduğu konuşmasından ve davranışlarından anlaşılmakla birlikte, kendisinin de alkollü olduğunu söylediğini beyan etmişlerse de, dosya kapsamında alkollü olup olmadığına ya da alkol miktarına yönelik somut bir tespit bulunmayan sanığın, alkolün etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek halde olmasına rağmen araç kullandığı hususunda şüphe bulunduğu, diğer yandan, kazanın oluşumuna taksirli hareketi ile sebebiyet veren sanık yönünden 5237 sayılı TCK’nın 179/2 maddesinde tanımlanan suçun unsurlarının da oluşmadığı anlaşılmakla; sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile mahkumiyetine dair hüküm tesisi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.