YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/18660
KARAR NO : 2015/9284
KARAR TARİHİ : 29.05.2015

Mahkemesi:Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK’ nın 89/1-2.b, 62, 50/1-2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık …, sanık … müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık …’in eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin, sanık … müdafiinin ise kusur durumuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
İsabetsiz olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, sanık … hakkında kurulan 3 nolu hüküm fıkrasının 1 bendi ile sanık … hakkında kurulan 2 nolu hüküm fıkrasının 1 bendindeki ”failin güttüğü amaç ve saik ” ibarelerinin çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi