YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/18743
KARAR NO : 2015/8770
KARAR TARİHİ : 22.05.2015

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’ nın 85/1, 62/1, 50/4, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
13.11.2012 günü saat 20.15 sıralarında sanığın idaresindeki otomobille gece vakti, meskun mahalde, 13,30 metre genişliğinde, çift yönlü bölünmemiş, asfalt kuru zemin yolda seyrederken, yaya geçidini geçtikten 4 metre sonra, mahal şartlarına göre hızını ayarlamadan seyri sırasında, soldan yola girip yolun sağına geçmekte olan yaya …’ı görmesi üzerine sola ani manevra yaparak doğrultu değiştirmek isterken, aracın ön kısmıyla yayaya çarparak ölümüne sebebiyet verdiği olayda, her ne kadar olayın meydana geldiği yerde okul geçidi işaret levhası bulunduğu ve mahal şartlarının gerektirdiği hızın üzerinde seyrederek yayaya çarpması sonrasında havaya kaldırarak yeniden çarparak ölümüne sebebiyet vermesine göre sanığın asli kusurlu olarak kabulünde isabetsizlik bulunmamakta ise de, sanığın seyir istikameti öncesinde başkaca bir hız tahdit levhası yahut uyarı levhası bulunmadığı, hız tahdidine ilişkin levhaların yaklaşık olarak 50 metre sonrasında olduğu, dosya içerisindeki belgeler incelendiğinde, sanığın meskun mahal sınırlarının çok üzerinde bir hızla seyrettiğine ilişkin somut bir belirleme de bulunmaması karşısında, bilinçli taksirin koşulları oluşmadığından tebliğnamede bu yönden bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye, kusura ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin, katılan vekilinin ise verilen cezanın az olduğuna ve bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine ancak,
Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 4. nolu bendine “TCK’nın 50/4.” ibaresinden önce gelmek üzere “50/1-a” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.