YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/18747
KARAR NO : 2015/8771
KARAR TARİHİ : 22.05.2015
Mahkemesi : Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Sanıklar hakkında; CMK’nın 254/2. maddesi gereği düşme
Taksirle yaralama suçundan sanıklar hakkındaki davanın düşmesine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay günü sanık …’e ait köpeğin, …’in talimatı doğrultusunda yardımcısı sanık … tarafından bağsız vaziyette yol içerisinde gezdirildiği sırada, bisikleti ile olay yerinden geçmekte olan mağdura saldırarak mağduru ısırdığı ve mağdurun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda; atılı suçun uzlaşmaya tabi olduğu, mağdur ile sanıkların uzlaştıklarını bildirdiği, sanıkların tek bir eylemi ile taksirle yaralama ve hayvanı tehlike yaratacak şekilde serbest bırakma suçlarının oluştuğu, hayvanı tehlike yaratacak şekilde serbest bırakma suçunun tehlike, taksirle yaralama suçunun zarar suçu olduğu, zarar suçunun oluştuğu durumda artık hayvanı tehlike yaratacak şekilde serbest bırakma suçundan ceza verilemeyeceği, mahkemece yargılama sonunda uzlaşmanın gerçekleşmesi nedeniyle taksirle yaralama suçundan açılan davanın CMK’nın 254/2. maddesi gereğince düşmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamaktadır. Çünkü; uzlaşma ile fail ve mağdur arasında zararın giderilmesi konusunda anlaşma sağlanmış olmakla, yapılan anlaşma gereği zararın kararlaştırılan miktarda ödenmesi veya giderilmesi durumunda ceza davası açılmamakta veya açılan dava düşürülmektedir. Böylece devlet ile fail arasındaki ceza ilişkisi sona ermekte ve fail cezalandırılmaktan kurtulmaktadır.Uzlaşma kurumu uyuşmazlığı hukuki ve cezai tüm sonuçlarıyla ortadan kaldırmaktadır. Uzlaşma nedeniyle düşme kararı verildiğinde CMK’nın 253/19. maddesi gereğince mağdurun artık hukuk mahkemelerinde dava açamayacağı hükmü de gözetildiğinde; taksirle yaralama ve hayvanı tehlike yaratacak şekilde serbest bırakma suçlarının sanıkların tek bir eylemi ile meydana geldiği, taksirle yaralama suçundan uzlaşma nedeniyle ceza verilemediği de gözetildiğinde, “sanıklar hakkında kasten işlenen tehlike suçu niteliğinde bulunan ve TCK. nun 177. maddesinde düzenlenmiş olan hayvanı tehlike yaratacak şekilde serbest bırakmak suçundan ek savunma verilmek sureti ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına dair hüküm kurulması gerektiğine” ilişkin tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi