YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/20021
KARAR NO : 2015/11079
KARAR TARİHİ : 17.06.2015
Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Uygulama : TCK’nın 85/1,62/1, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusurunun bulunmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi, olmadığı takdirde lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
2- Kendilerini vekille temsil ettiren katılanlar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3- TCK’nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01/03/2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 26/02/2008 tarih 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının paraya çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu, TCK’nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlediği, somut durumda ise sanık hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin infazı kısıtlar biçimde karar tesis edilmesi,
4- Sanığın trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlüğüne aykırılık dolayısıyla taksirli suçtan mahkumiyetine karar verildiği dikkate alınarak TCK’nın 53/6. maddesi uyarınca sanığa ait sürücü belgesinin 3 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş ise de, suç tarihinde sanığın sürücü belgesinin bulunmadığı, motorlu taşıt sürücü sertifikasının mevcut olduğu, sertifikanında sürücü belgesi olarak kabul edilmesinin mümkün olmadığı, suç tarihi itibariyla değerlendirme yapıldığında TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASI; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden 1.fıkrasındaki “sanığın amaç ve saiki” ibarelerinin hükümden çıkartılması, hükmün 7. fıkrasındaki TCK’nın 50/6. maddesinin hükümden çıkartılarak hükmün sonuna, “taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa bildirilmesine,” ibaresinin eklenmesi, hükme yeni bir fıkra eklenerek “Kendilerini vekil ile temsil ettiren katılanlar M.. P.. ve G.. P.. lehine, karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.500,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılanlara verilmesine” ibaresinin eklenmesi, hükmün 8. fıkrasının hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.