YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/21019
KARAR NO : 2015/9794
KARAR TARİHİ : 04.06.2015

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıklar… ile … beraatlerine ilişkin hükümler, katılan ve müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Her ne kadar tebliğnamede sanık … hakkındaki hükmün temyiz edildiğinden bahisle bozma talep edilmiş ise de;
…Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucu 09/07/2013 tarihli ve 2011/610-2013/350 E-K sayılı karar ile sanık … hakkında TCK’nın 85/1, 62 ve CMK’nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara karşı katılan vekilince yapılan itiraz üzerine .. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/09/2013 tarihli ve 2013/1028 D.iş sayılı kararı ile itirazın kabulü ile Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırıldığı, bunun üzerine….Asliye Ceza Mahkemesince sanık … hakkındaki dosya 2013/651 Esasa kaydedilip bu numara üzerinden yargılama yapılıp 26/12/2013 günü sanık …’in TCK’nın 85/1, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkum edilip cezasının ertelendiği, sanık ve katılanın yüzüne karşı verilen bu karara karşı sanık müdafinin temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 20/05/2015 tarih ve 2014/17807-2015/8574 Esas karar numaralı kararı ile sanık hakkındaki hükmün ONANMASINA, karar verildiği, dolayısıyla bu dosyada sanık … hakkındaki hükme yönelik temyiz talebi olmadığından bu konuda bir karar verilmesine yer olmadığına,
Sanıklar… ve … haklarındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince ise;
Katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen müştekinin, CMK’nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, oğlunun ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan müştekinin CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Katılanlar vekilinin sanıkların kusurlu olduklarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Meydana gelen kazada kusuru bulunmayan sanıkların CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraati yerine, aynı kanunun 223/2-e maddesi gereğince beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasından “sanık şahsın atılı fiili işlediğine dair her türlü şüpheden uzak hükme esas alınabilecek yeterlilikte kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden sanıkların müsnet suçtan CMK’nun 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı BERAETİNE” cümlesi çıkartılarak yerine “Sanıkların taksire dayalı kusurunun bulunmaması nedeniyle CMK’nın 223/2 (c) maddesi gereğince ayrı ayrı BERAATLERİNE” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.