YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/21100
KARAR NO : 2015/10364
KARAR TARİHİ : 10.06.2015

Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın olay tarihinde idaresindeki araç ile meskun mahalde, gündüz vakti, bölünmüş tek yölü asfalt, kuru yüzeyli, düz yolda, 10.7 metre platform genişliğine sahip, hız tahdidinin 50 km olduğu yolda seyri sırasında, kaza tespit tutanağı ve olay yeri inceleme raporuna göre, yaya geçidinden önce ve sonra orta refüjde lastik sürtünme izi bırakarak yaya geçidinden seyrine göre sağından soluna geçmeye çalışan yayaya çarptığı, bu hususun tanık… kolluk beyanıyla da doğrulandığı dikkate alınmadan, ölenin yaya geçidinden 12 metre sonra karşıya geçmeye çalıştığı kabulüne bağlı olarak tali kusurlu kabul edilmiş ise de, tayin olunan ceza miktarı dikkate alındığında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin sanığın kusuru bulunmadığına, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında yılın 365 gün yerine 360 gün hesaplanması nedeniyle sonuç cezanın 18.200 TL yerine 18.000 TL olarak belirlenmesi,
2- Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6. ve TCK’nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının üçüncü paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK’nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK’nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK’nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİRELER ONANMASINA, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.