Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2014/4947 E. 2014/19023 K. 30.09.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/4947
KARAR NO : 2014/19023
KARAR TARİHİ : 30.09.2014

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Dava : 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Hüküm : Davanın reddi.

Davacının 13.12.2010 tarihli dilekçesi ile bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek 466 sayılı Kanun gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Mahkemece davacının tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 27.01.2004 tarih, 2003/1436 Esas – 2004/56 Karar sayılı ceza dava dosyasına ilişkin olarak İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2012 tarih, 2011/116 Esas – 2012/54 Karar sayılı dava dosyasında davacı lehine maddi ve manevi tazminata hükmedildiği mükerrer olarak açılmış davanın derdestlik gerekçesi ile 5271 sayılı CMK’nın 223/7 maddesi gereğince reddine karar verildiğinin belirtilmesi ve dosya kapsamından aynı konu ve haksız tutuklama nedenine dayalı olarak birden fazla dava açıldığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 223/7 maddesi gereğince aynı olay ve aynı davacı yönünden önceden verilmiş kesin hüküm zorunluluğu sebebiyle, davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemekle,
Yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hüküm fıkrasında uygulama maddesi gösterilmeyerek CMK’nın 232/6. Maddesine aykırı davranılması ve davanın tümüyle reddedilmesi karşısında, davalı hazine yararına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu konuda hüküm kurulmaması,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasında 1. fıkrada yer alan “reddine” ibaresinden önce gelmek üzere “5271 sayılı CMK’nın 223/7. maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi, hüküm fıkrasının 2. fıkrasının hükümden bütünüyle çıkartılarak 2. fıkra olarak “Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesine göre karar tarihinde geçerli olan 2.640 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı hazineye verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.