YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2014/8568
KARAR NO : 2015/11384
KARAR TARİHİ : 22.06.2015
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-e, 89/3-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-) Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK’nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, doktor olan sanık tarafından yapılan anestezi uygulamaları sonucu mağdurun iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine neden olacak şekilde yaralandığı olayda kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkındaki temel cezanın asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-) Mağdurun iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalığa veya bitkisel hayata girmesine neden olacak şekilde yaralanması nedeni ile sanık hakkında tayin edilen cezadan TCK’nın 89/3-a maddesi gereğince artırım yapıldığı sırada bu maddenin yanında ayrıca TCK’nın 89/2-e maddesininde uygulama maddesi olarak gösterilmesi sureti ile CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
3-) Gerekçeli karar başlığında 02/01/2009 olan suç tarihinin 10/03/2009 olarak gösterilmesi sureti ile CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.