YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10103
KARAR NO : 2015/12167
KARAR TARİHİ : 29.06.2015

Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/2, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olayın görgü tanığı,..,soruşturma sırasında alınan beyanı, sanığın kavşağa yaklaştığında yeşil ışığın yandığına ve sayacın 4-5 olduğuna ilişkin savunması, olay yeri tespitleri ve tüm dosya kapsamından, sanığın idaresindeki otomobille geceleyin, refüjle bölünmüş tek yönlü ve çok şeritli, aydınlatma bulunan ve görüşün açık olduğu yolda seyrederken ışık kontrolü kavşağa yaklaştığında, kendisine yanan yeşil ışığın kırmızı ışığa dönmek üzere olduğunu görüp, kırmızı ışığa yakalanmamak için, kavşak mahalli ve yaya geçidine yaklaşmasına rağmen yavaşlaması gereğine uymayıp, bilakis hızlanarak kavşaktan geçiş yapmak istediğinde, kavşaktaki yaya geçidinden sağdan sola doğru elindeki bebek arabası ve arkasından gelen diğer iki çocuğu ile karşıya geçmekte olan bayana, yaya geçidi üzerinde sol şeritte çarparak bayanın ve arabadaki bebeğin ölmesine neden olması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın tam kusurlu olduğu ve bilinçli taksirin şartlarının oluştuğu, mahkemenin oluşu kabul ve uygulamasında bu sebeple bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki 1 ve 4 numaralı bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafi ile katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Hükmün gerekçesinde “sanığın suçtan pişmanlık duyduğu halinin gözlemlenmemesi nedeniyle takdiri indirim uygulanmamasına” yazıldıktan sonra hükümde “Sanığın mahkeme heyetine karşı saygılı tutumu, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, verilen cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri” nden söz edilerek TCK’nın 62/1. maddesi uyarınca cezada indirim yapılmak suretiyle çelişkiye neden olunması,
2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; “sanığın suçtan pişmanlık duyduğu halinin gözlemlenmemesi nedeniyle takdiri indirim uygulanmamasına” ilişkin cümlenin hükmün gerekçesinden, “amaç ve saiki” ibarelerinin ise hükmün 1. bendinden çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.