Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2015/10563 E. 2016/13706 K. 27.12.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/10563
KARAR NO : 2016/13706
KARAR TARİHİ : 27.12.2016

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; TCK’nın 89/1, 89/2-b-e, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar … müdafii ve diğer sanıklar müdafii ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A-Sanıklar …, … ve …’nın mahkumiyetlerine ilişkin hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık … müdafinin kusura, ceza miktarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine, sanıklar … ve … müdafinin kusura, ceza miktarına, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, mahalli Cumhuriyet savcısının kusura, hapis cezasının tercih edilme gerekçesinin gösterilmesi gerektiğine ve lehe olan hükümlerin uygulanma talebine karşın TCK’nın 50. maddesinin uygulanmama nedeninin gösterilmediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken, 5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi ve kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine ve TCK’nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının kararda belirtilmemesi,
2-Yargılama sırasında 4 adet bilirkişi raporu alındığı, 12/09/2013 tarihli bilirkişi raporuna istinaden 750,00 TL, 10/04/2013 günlü bilirkişi raporu için 750,00 TL, soruşturma aşamasında 01/11/2011 tarihli bilirkişi raporu için 600,00 TL ve 20/07/2011 günlü bilirkişi raporu için 150,00 TL olmak üzere toplam 2.250,00 TL bilirkişi ücretinin sarfına karar yazıldığı halde, yargılama ücretinin 900,00 TL eksiğiyle 1.350,00 TL bilirkişi ücretinin sanıklardan alınmasına karar verilerek yargılama giderinin eksik tayin edilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, (1), (2), (3) numaralı hükümlere, ”5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ve TCK’nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının sanığa bildirilmesine ”ibaresinin yazılması, yine hükmün yargılama giderine ilişkin kısmının çıkarılarak yerine “yargılama sırasında alınan 12/09/2013 tarihli bilirkişi raporuna istinaden 750,00 TL, 10/04/2013 günlü bilirkişi raporu için 750,00TL, soruşturma aşamasında 01/11/2011 tarihli bilirkişi raporu için 600,00TL ve 20/07/2011 günlü bilirkişi raporu için 150,00 TL olmak üzere toplam 2.250,00 TL bilirkişi ücreti ile 1 adet doktor raporu gideri 45,00 TL, 10 adet davetiye gideri 70,00 TL olmak üzere toplam 2.365,00 TL yargılama giderinin sanıklardan eşit şekilde tahsili ile hazineye gelir kaydına” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
B-Sanık …’nın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
UYAP sisteminden alınan nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 25.05.2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca gerekli araştırma ve kararın mahallinde verilmek üzere hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.