Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2015/11303 E. 2015/16120 K. 22.10.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/11303
KARAR NO : 2015/16120
KARAR TARİHİ : 22.10.2015

Tebliğname No : 2 – 2012/51130
Mahkemesi : Beykoz 2. Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Tarihi : 20/10/2011
Numarası : 2010/597 – 2011/820
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, Hakaret, Tehdit

2863 sayılı Kanuna aykırılık, hakaret ve tehdit suçlarından sanık A.. D.. Ç.. ile katılan sanık F.. Y.. hakkında tesis edilen hükümler, adı geçen sanıklar müdafileri ile katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık A.. D.. Ç..babası olup, iddianame ve gerekçeli karar başlığında “şikayetçi” olarak gösterilen S.. G..’un, yargılama konusu olayda “suçtan zarar gören” ya da “suç işlediği iddia edilen” kişi sıfatlarından herhangi birini haiz olmadığı anlaşılmakla; S.. G.. ile sanık A..D.. Ç.. adına ortak vekilleri tarafından bulunulan temyiz isteminin, sadece adı geçen sanığın müdafii sıfatıyla yapıldığı kabul edilmiştir.
1- Sanık A.. D.. Ç.. müdafinin, katılan sanık F.. Y..’in 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan zarar görmeyen sanık A.. D.. Ç.., katılan sanık F.. Y.. hakkında anılan suçtan tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, adı geçen sanık müdafinin 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçuna ilişkin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2- Sanık A.. D.. Ç.. müdafinin, adı geçen sanığın hakaret suçundan mahkumiyetine; katılan sanık F.. Y.. müdafinin, sanık A.. D.. Ç..tehdit suçundan beraatine ilişkin hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen “tehdit” suçunun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan;
“Hakaret” suçundan yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık Fatoş müdafinin bir nedene dayanmayan; sanık Akile müdafinin, sanığın hakaret suçunu işlediğine dair delil bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanık A..D..Ç.. tehdit suçundan beraatine ve hakaret suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA,
3- Katılan vekilinin, katılan sanık F.. Y..’in 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan beraatine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;
Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Katılan sanığın kovuşturma aşamasında verdiği ifadede, İstanbul III Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 15/11/1995 tarih ve 7755 sayılı kararı ile tescilli 2. derece doğal sit alanı içerisindeki evlerinden site ortak alanına iniş için suça konu merdiven imalatının eşi tarafından yaptırıldığını beyan etmesi karşısında; katılan sanığın eşi hakkında Cumhuriyet Savcılığı’na suç duyurusunda bulunulması, dava açılması halinde inceleme konusu dosya ile birleştirilmesine karar verilerek, izin alınmaksızın gerçekleştirilen merdiven imalatının kim tarafından yaptırıldığı şüpheden uzak biçimde tespit edilip, suçun unsurları bütünüyle ortaya konulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.