YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/13198
KARAR NO : 2015/15939
KARAR TARİHİ : 20.10.2015
Tebliğname No : KYB – 2015/256934
Mahkemesi : Yalova Ağır Ceza Mahkemesi
Tarihi : 02/03/2015
Numarası : 2011/222 D. iş
Alkol veya uyuşturucu maddenin etkisi altındayken araç kullanma suçundan sanık V.. A..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/2. maddesi gereğince 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Yalova 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/11/2014 tarihli ve 2014/425 esas, 2014/340 sayılı kararının infazı için hükümlünün gönderilen çağrıya icabet etmemesi üzerine Yalova Cumhuriyet Başsavcılığınca hakkında yakalama kararı çıkartılarak 25/02/2015 tarihinde yakalanmasını takiben Yalova A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna yerleştirilmesini müteakip, hükümlünün denetimli serbestlik hükümlerinden faydalanmaya ilişkin talebinin kabulü ile cezasının denetimli serbestlik uygulanmak suretiyle infazına ve bu cezadan dolayı Ceza İnfaz Kurumundan tahliyesine ilişkin Yalova İnfaz Hakimliğinin 26/02/2015 tarihli ve 2015/43 esas, 2015/43 sayılı kararma karşı yapılan itirazın reddine dair Yalova Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığının 02/03/2015 tarihli ve 2015/222 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
İnfaza ilişkin hususların kazanılmış hak oluşturmayacağı gözetilerek yapılan incelemede; Dosya kapsamına göre, hükümlünün cezasının infazı amacıyla çıkartılan çağrıya icabet etmemesi üzerine hakkında yakalama kararı çıkartılarak 25/02/2015 tarihinde yakalanmasını takiben cezasının infazına Yalova A3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başlanıldığının anlaşılması karşısında, Açık Ceza İnfaz Kuramlarına Ayrılma Yönetmeliğinin 9/4. maddesinde yer alan “On günlük süre içinde, EK-I’de yer alan belgedeki ihtarı içeren çağrıya uymayan veya belirlenen açık kuruma teslim olmayan hükümlüler hakkında 5275 sayılı Kanunun 19 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca yakalama emri çıkarılır ve yakalandıklarında kapalı kuruma alınarak haklarında 6 ncı madde hükümlerine göre işlem yapılır.” hüküm ile 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 105/A-1-2. maddesinde yer alan “(1) Hükümlülerin dış dünyaya uyumlarını sağlamak, aileleriyle bağlarını sürdürmelerini ve güçlendirmelerini temin etmek amacıyla; a) Açık ceza infaz kurumunda cezasının son altı ayını kesintisiz olarak geçiren, b) Çocuk eğitimevinde toplam cezasının beşte birini tamamlayan, koşullu salıverilmesine bir yıl veya daha az süre kalan iyi hâlli hükümlülerin talebi hâlinde, cezalarının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infazına, ceza infaz kurumu idaresince hükümlü hakkında hazırlanan değerlendirme raporu dikkate alınarak, infaz hâkimi tarafından karar verilebilir. (2) Açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlar oluşmasına karşın, iradesi dışındaki bir nedenle açık ceza infaz kurumuna ayrılamayan veya bu nedenle kapalı ceza infaz kurumuna geri gönderilen iyi hâlli hükümlüler, açık ceza infaz kurumuna ayrılma şartlarının oluşmasından itibaren en az altı aylık sürenin geçmiş olması durumunda, diğer şartları da taşımaları hâlinde, birinci fıkrada düzenlenen infaz usulünden yararlanabilirler.” hükümler birlikte değerlendirildiğinde, Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma şartlarını taşımayan hükümlünün talebinin reddine karar verilmesi gerektiği gibi, hükümlü hakkında verilmiş her hangi bir Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılma kararı da bulunmadığı dikkate alındığında, yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle;
5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 08.07.2015 gün ve 94660652-105-77-4256-2015-14353/45809 sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kanun yararına bozmaya konu uyuşmazlığın kapsamına, 2797 sayılı Yargıtay Kanununa 6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile eklenen geçici 14. maddesi uyarınca hazırlanan 19/01/2015 tarih ve 2015/8 sayılı Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararı gereğince kanun yararına bozma istemine konu hükmün incelenmesi Yargıtay Yüksek 19. Ceza Dairesine ait bulunduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 20.10.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.