YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/14628
KARAR NO : 2017/4090
KARAR TARİHİ : 17.05.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : Sanıklar hakkında ; TCK’nın 89/1-2-b, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanık …’in mahkumiyetine ilişkin hüküm mahalli Cumhuriyet savcısı, sanık …’in mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık … tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Mahalli Cumhuriyet Savcısının sanık … yönünden temyiz isteminin incelenmesinde:
Üst Cumhuriyet savcıları ile mahalli Cumhuriyet savcılarının sulh ceza mahkemesi kararlarını 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesi gereğince tefhim tarihinden itibaren bir ay içinde temyiz etmeleri mümkün olup, 03.06.2014 tarihinde tefhim edilen hükme karşı 03.07.2014 tarihine kadar temyiz kanun yoluna başvurulması gerekirken, 07.07.2014 tarihinde yapılan temyiz istemi süresinde bulunmadığından mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 310 ve 317. maddeleri uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2- Sanık …’in temyiz isteminin incelenmesine gelince :
Sanıkların üzerine atılı taksirle yaralama suçunun TCK’nın 89. maddesinde hükme bağlandığı ve aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, bilinçli taksirin koşullarının bulunmadığı olay nedeniyle nitelikli şekilde yaralanan katılan …’ün 10.09.2014 havale tarihli dilekçesi ile sanıklar hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini bildirdiği, söz konusu şikayetten vazgeçme hususunu içerir teblignamenin sanık … müdafine usulüne uygun teblig edilerek sanığın vazgeçmeden haberdar edildiği, sanık … tarafından da bu konuya ilişkin bir itirazının bulunmadığı anlaşılmakla, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca bu sebeple BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hakkındaki davanın 5237 sayılı TCK’nın 73, 89/5 ve CMK’nın 223. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 17/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.