YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/15434
KARAR NO : 2017/8266
KARAR TARİHİ : 02.11.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 20/05/1993 tarih ve 1451 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli taşınmazı tahrip ederek otopark alanına dönüştürdüğü iddiasıyla sanık hakkında dava açıldığı, dosya kapsamında mevcut bilgi-belgelerden tescilli yapının 1998 yılında deprem nedeniyle ağır hasar gördüğü ve taşınmaz maliklerinin talebi üzerine Bayındırlık ve İskan Müdürlüğü nezaretinde yıkıldığının anlaşıldığı, bu itibarla sanığın tescilli kültür varlığını yıkmak suretiyle zarar verme eylemini gerçekleştirmediği sabit olmakla birlikte, arkeolog bilirkişi raporunda, davaya konu taşınmazın kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanında kaldığının, kadastro bilirkişi raporunda taşınmaz üzerinde sundurma ve ofis olduğunun tespit edilmesi ve sanığın savunmasında, taşınmazı “boş arsa” vasfıyla kiraladığını, arsa üzerinde herhangi bir yapı bulunmadığını, kendisinin araba gölgeliği yaptırdığını beyan etmesi karşısında, mahkemece taşınmazın kentsel ve 3. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edildiğine dair Kurul kararının ve anılan kararın mahallinde mutat vasıtalarla ilan edildiğine dair tutanakların dosyaya celbi sağlanarak, suç tarihinden önce ilan yapıldığının tespiti halinde, suça konu taşınmazın bulunduğu Adana Büyükşehir Belediye Başkanlığı bünyesinde suç tarihi itibariyle faaliyette olan koruma uygulama ve denetim bürosu bulunduğu da nazara alınmak suretiyle hükümden önce, 11/10/2013 günlü Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren 6498 sayılı Kanun ile 2863 sayılı Kanunun 65/4. maddesi uyarınca sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, eksik inceleme ile hüküm tesis edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.