YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/219
KARAR NO : 2015/13398
KARAR TARİHİ : 15.09.2015

Tebliğname No : 12 – 2014/178715

Mahkemesi : Amasya Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21/03/2014

Numarası : 2013/234 – 2014/96

Davacı vekilinin 01.10.2013 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5271 sayılı CMK’nın 142/1. maddesine göre koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde kararın kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, dava dosyası incelendiğinde; beraat hükmünün 03.06.2013 tarihinde kesinleştiği davanın ise 01.10.2013 tarihinde açıldığının, kesinleşmiş beraat hükmünün CMK’nın 142/1. maddesinde öngörüldüğü şekilde ilgilisi durumunda bulunan davacıya tebliğ edildiğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmadığının anlaşılması karşısında davanın kesinleşme tarihini izleyen 1 yıl içinde açıldığı gözetilerek yargılamaya devamla esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi,

2- Davalı ve vekilinin karar başlığına yazılmaması,

3- Gerekçeli karar başlığına 01.10.2013 olan dava tarihinin “suç tarihi 01.04.2008” ve “Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat” olan dava adının ise “suç” olarak yazılması, ayrıca gerekçeli karar başlığında “suç yeri/saati” ibaresine yer verilmesi,

Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.