YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2353
KARAR NO : 2015/17890
KARAR TARİHİ : 13.11.2015

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” gerekçelerine dayanılamayacağı gözetilmeden karar gerekçesinde ve hüküm kurulurken “sanığın güttüğü amaç ve saik” ifadelerine yer verilmesi,
2) Hükmün esasını teşkil eden kısa kararın 3. bendinde TCK’nın 51 ve CMK’nın 231. maddelerinin uygulanmama gerekçesi yazılırken suç işlemeyeceğine dair kanaat “oluşmaması” yerine “oluşması” yazılarak hükümde karışıklığa neden olunması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. paragrafındaki ve hükmün gerekçesinde geçen “sanığın güttüğü amaç ve saik” ifadelerinin hükümden ve gerekçeden çıkarılması, hükmün 3. bendindeki “oluşması” ifadesi yerine “oluşmaması” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.