YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/387
KARAR NO : 2015/13396
KARAR TARİHİ : 15.09.2015
Tebliğname No : 12 – 2014/180991
Mahkemesi : Hakkari 1. Ağır Ceza Mahkemesi
Tarihi : 13/02/2014
Numarası : 2013/351 – 2014/69
Davacı vekilinin 20.08.2013 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın mahkemece reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazının reddine, ancak;
Davacının, hakkında yapılan soruşturma sırasında, dosya kapsamında yer alan Muş Sulh Ceza Mahkemesinin 2008/372 sorgu sayılı 03.04.2008 tarihli tutuklama müzekkeresi içeriğine göre, üzerine atılı terör örgütüne üye olma suçu nedeniyle tutuklandığı ve kanuna uygun olarak 269 gün süreyle tutuklu kaldıktan sonra serbest bırakıldığı, tazminat istemine konu olan Van 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2013 tarihli 2008/259 Esas – 2013/124 Karar sayılı ceza dava dosyasında davacı hakkında terör örgütüne üye olma suçu nedeniyle beraat hükmü verildiği ve hükmün 31.05.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından, davacının tutuklanmasına konu olan suçla ile ilgili olarak beraat etmesi nedeniyle CMK’nın 141. ve devamı maddelerinde aranan tazminat davası şartlarının gerçekleştiği, davacının beraat etmesi nedeniyle haksız yere tutuklu kaldığı ve bu nedenle uğradığını iddia ettiği maddi ve manevi zararla ilgili olarak bir karar verilmesi gerekirken, “tutuklamanın infaz edilmediği” gerekçesiyle tazminat talebinin reddine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, davacı vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.