YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/760
KARAR NO : 2015/16128
KARAR TARİHİ : 22.10.2015
Tebliğname No : 12 – 2014/199595
Mahkemesi : İstanbul 8. Asliye Ceza Mahkemesi
Karar tarihi : 06/02/2014
Numarası : 2013/233 – 2014/29
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan kurumlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Katılan İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Mahkemece hakkında katılma kararı verilen İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nın, 2863 sayılı Kanuna aykırılıktan doğan davalara katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan belediye vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,
2- Katılan Kültür ve Turizm Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Katılan vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
2863 sayılı Kanunun 7. maddesinde 6498 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin amacının, korunması gerekli taşınmaz kültür ve tabiat varlığı ya da sit alanı olarak tescil kararlarının, ilgililerince öğrenilmesini sağlamak olduğu, başka bir deyişle, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları yönünden tebliğ; sit alanları yönünden Resmi Gazete’de yayım ve internet üzerinden duyuru kurallarının, kişilerin, sahip oldukları veya kullandıkları taşınmazların durumunu bilmelerini ve ona göre hareket etmelerini sağlama amacı taşıdığı, belirtilen kuralların, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde düzenlenen suçun oluşumu için şekil şartı niteliği bulunmayıp, aksi yöndeki kabulün, 6498 sayılı Kanunun amacına da ters düşeceği;
Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; İstanbul I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 12/07/1995 tarih ve 6848 sayılı kararı ile belirlenen kentsel ve tarihi sit alanı içerisinde yer alıp; Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu Başkanlığı’nın 09/04/1977 tarih ve 9776 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen taşınmazı 1995 yılından beri kiracı sıfatıyla kullanan sanıkların aşamalarda verdikleri benzer ifadelerde, kiralama işleminden sonra binanın dış görünüşünde herhangi bir değişiklik yapmadıklarını, tarihi dokuda zarar oluşturacak bir eylemlerinin olmadığını beyan ettikleri, taşınmaza ait dosya içerisinde mevcut fotoğraflar ile sanıkların savunmaları birlikte değerlendirildiğinde, kiralanmak suretiyle iş yeri olarak kullanılan taşınmazın niteliğinin sanıklar tarafından bilindiğini kabulde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla; Dairemizin 11/04/2013 tarih ve 2012/20465 – 2013/9648 sayılı bozma ilamı doğrultusunda yargılamaya devam edilerek, anılan ilamda belirtilen eksikliklerin giderilmesi sonucu ulaşılacak kanaate göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, 6498 sayılı Kanun değişikliği hatalı yorumlanmak suretiyle suçun unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmesi,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.