YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/10356
KARAR NO : 2017/1185
KARAR TARİHİ : 17.02.2017

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 22/3, 50/1, 52/2-4, 53/6. maddeleri uyarınca
mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozma ilamı üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
1-Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun 5271 sayılı CMK’nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, soruşturma aşamasında usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılmadan kamu davasının açıldığı, mahkemenin de belirtilen eksikliği gidermediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen uzlaşma hükümleri uygulanıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,
2-19/11/2014 tarihli duruşmada, mahkemece bozmaya uyulmasına karar verildiği halde, Dairemizin 2013/12061 Esas, 2014/5234 Karar sayılı ve 03/03/2014 tarihli bozma ilamının 1. bendinde belirtildiği üzere, sanık hakkında alt sınırdan ayrılmak suretiyle ceza tayin edilmesi gerektiğine ilişkin bozma nedenine aykırı olarak bozma öncesi kararda verilen ceza ile aynı miktarda ceza tayin edilmesi,
3-Sanık hakkında 25.01.2011 tarihinde kurulan mahkumiyet hükmü Dairemizin bozma ilamı ile sanığın aleyhine bozulduğu halde, bozma sonrası yapılan yargılamada sanığın savunması alınmadan yeniden hüküm kurularak 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 326/2. maddesine muhalefet edilmesi;
Kabule göre de:
1-TCK’nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine, infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi;
2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının tespitine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle de TCK’nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesinin sonuç ceza gereğince ceza miktarı itibariyle gözetilmesine 17.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.