YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/11430
KARAR NO : 2017/9326
KARAR TARİHİ : 23.11.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması ile; TCK’nın 179/3-2, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 179/3-2, 62/1. maddeleri gereğince 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Antalya (Kapatılan) 10. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 06.12.2013 tarihli ve 2013/666-2013/1001 sayılı kararının 16/12/2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde 25/07/2014 tarihinde “Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma” suçunu işlediği ve Antalya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği ve hükmün 20.11.2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair dosya incelendi;
Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinde yer alan hak yoksunluğuna hükmedilmemesi, Anayasa Mahkemesinin, TCK’nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK’nın 53.maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilebilmesi mümkün görülmüştür.
Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile seyir halindeyken, resmi polis aracına çarpması sonucu araçlarda maddi hasar meydana geldiği, kaza yerine gelen trafik ekibi tarafından yapılan alkol kontrolünde sanığın 0,63 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 48/7. maddesinde yer alan, “hususi otomobil sürücüleri bakımından 0.50 promilin, diğer … sürücüleri bakımından 0.20 promilin üzerinde alkollü olan sürücülerin trafik kazasına sebebiyet vermesi halinde, ayrıca Türk Ceza Kanununun ilgili hükümleri uygulanır” şeklindeki düzenleme karşısında, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğu ve sanığın mahkumiyetine hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığı değerlendirilerek, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 23/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.