YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/12643
KARAR NO : 2017/10654
KARAR TARİHİ : 21.12.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma
Hüküm : TCK’nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Kanun’un 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun “1.00 promilin üzerinde alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179. maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” şeklindeki 48/6. maddesine göre 100 promilin üzerinde alkol veya uyuşturucu madde alınması sonrası araç kullanılmasının atılı suçun oluşması için yeterli olduğu anlaşılmakla;
İncelenen dosyada; trafik ekiplerince yapılan yol kontrolünde durdurulan ve alkolmetre ile yapılan ölçümde 157 promil alkollü olarak araç kullandığı tespit edilen sanığın, olaydan yaklaşık 1 saat 20 dakika sonra Denizli Devlet Hastanesi’nde yapılan alkol ölçümünde 23 promil alkollü olduğunun belirlendiği, Adli Tıp Kurumu 5. İhtisas Kurulu’nun, vücuttaki alkol oranının 1 saatte 0.15 promil azalacağı yönündeki bilimsel tespitleri dikkate alındığında, olay saati itibariyle sanığın yaklaşık 43 promil alkollü olduğu ve almış olduğu alkolün etkisiyle güvenli sürüş yeteneğini kaybettiğine dair dosya kapsamında bir delil de bulunmadığı anlaşılmakla, atılı suçtan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçelerle sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.