YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/3872
KARAR NO : 2017/9598
KARAR TARİHİ : 29.11.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın idaresindeki otomobil ile gece vakti, iki yönlü, yatay güzergahı virajlı, düşey güzergahı eğimli olan, viraj levhası ve devamlı yol çizgisinin bulunduğu ve bu sebeple sollama yasağının olduğu yolda, önündeki aracı sollayarak, karşı yönde seyreden katılan …’nun kullandığı araca çarpması neticesinde üç kişinin nitelikli, üç kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmalarına tam kusurlu olarak neden olduğu olayda; sanığın kusuru, suçun işleniş şekli, meydana gelen zararın ağırlığı ile hak ve nesafet kuralları da gözetilerek uygun bir ceza tayini yerine, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek eksik ceza tayin edilmesi ve sanığın eylemini bilinçli taksir ile işlendiğinin kabulü ve cezasında TCK’nın 22/3. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve bir tam gün karşılığı takdir edilen adli para cezasının miktarı belirlenirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 232/6, 5237 sayılı TCK’nın 52/2, 52/3. maddelerine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 3. paragrafına “TCK’nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine” ve “50/1-a” ibaresinin devamına “52/2” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.