YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/4148
KARAR NO : 2018/12101
KARAR TARİHİ : 13.12.2018
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık
Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; 5271 sayılı CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
11/06/2010 tarihli kurul uzman raporunda, 1986 tarihli fotoğrafları ile karşılaştırıldığında, kentsel sit alanı içerisinde bulunan, korunması gerekli kültür varlığı niteliğini haiz 4 ve 5 parsellerdeki yapılara teras eklendiğinin, 16 parselde ise, bir kat ve üzerine teras ilave edildiğinin belirtildiği, sözü edilen tespite dayanılarak 27/12/2010 havale tarihli iddianame ile sanıklar hakkında, “izinsiz olarak binalara kat eklendiği ve bu şekilde kullanıldığı” iddiası ile dava açıldığı, olay yeri keşfinden sonra inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 05/11/2012 tarihli raporda, taşınmazların tamamına ilave kat ve teras kat yapıldığı, ilave katların 1989 – 2000 yılları arasında inşa edildiği tespitine yer verildiği anlaşılmakla, suç tarihi olarak 1989 – 2000 yılları arası kabul edilmek suretiyle yapılan incelemede;
Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK’nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 1989 – 2000 yıllarından itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı iddianame tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK’nın 223/9. maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince davanın DÜŞMESİNE, 13/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.