YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/4606
KARAR NO : 2017/9403
KARAR TARİHİ : 27.11.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : 5237 sayılı TCK’nın 89/1-2(b), 52/4, 53/6.maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- TCK’nın 53/6. maddesinde, “Belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet halinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına” karar verilebileceğinin düzenlendiği, bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, suç tarihi itibariyle Konya Büyükşehir Belediye’sinde şoför olarak görev yapmakta olan sanığın mesleğinin ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmediği gözetilmeden, sanık hakkında, “Sanığa verilen cezanın niteliği, miktarı ve kusurunun yoğunluğu nazara alındığında geçerli olan 5237 Sayılı TCK’nun 53/6 maddesi şartları dahilinde 1 yıl süreyle otobüsü kullanmaktan yasaklanmasına, ” şeklinde güvenlik tedbirine hükmedilmesi,
2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesi akabinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yapılması gerekirken, infazı kısıtlar biçimde ”taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edilip, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” karar verilmesi;
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli kararın 11. bendindeki, “Sanığa verilen cezanın niteliği, miktarı ve kusurunun yoğunluğu nazara alındığında geçerli olan 5237 Sayılı TCK’nun 53/6 maddesi şartları dahilinde 1 yıl süreyle otobüsü kullanmaktan yasaklanmasına,” ibaresinin hükümden çıkarılması ile “tahsil edilip, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ibaresinin de, “tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” ibareleri olarak değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnamedeki isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.