YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/886
KARAR NO : 2017/5181
KARAR TARİHİ : 15.06.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle Yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4,50/4,50/1-a,52. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm eski hale getirme ve temyiz talebi ile sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;
1-Sanık müdafinin eski hale getirme istemine ilişkin talebinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2012 gün, 6-386; 30.11.2010 gün, 5-237; 29.05.2007 gün, 114-113; 26.05.2009 gün ve 50-130 sayılı ve benzer kararlarında vurgulandığı üzere; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/3, 232/6. maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunludur. Bunlardan bir veya birkaçının eksik ya da hatalı gösterilmesi CMK’nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenini oluşturmaktadır. Bu bildirimlerdeki temel amaç, kanun yollarına başvuru hak ve yetkisi bulunanların, başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır.
İncelenen dosyada hükümden sonra vekaletname sunan sanık müdafi, sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulüne uygun olmadığını belirtmiş ise de; sanığın kovuşturma aşamasında 03.04.2015 tarihli duruşmada beyanı alındığı sırada bildirdiği adresi ile aynı olan mernis adresine gerekçeli kararın Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi gereğince 04.06.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, ancak sanık müdafinin hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra, 04.12.2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince eski hale getirme ile temyiz isteminin REDDİNE;
2-Sanık müdafinin temyiz isteminin süresinde olmadığından bahisle reddine ilişkin ek kararın incelenmesinde;
Sanık müdafi tarafından hükmün CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; TCK nın 89/4,50,52. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.12.2015 tarihli temyiz isteminin reddi kararında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, verilen red kararının isteme uygun olarak ONANMASINA: 15.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.