YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/9022
KARAR NO : 2017/5993
KARAR TARİHİ : 06.07.2017
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokmak
Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Vatman olan sanığın olay günü saat 17.25 sıralarında kullandığı tramvay ile seyir halinde iken, kırmızı ışık ihlali yapması sonucu, sol taraftan kavşağa giriş yapan katılanın kullandığı araca çarparak katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; sanığın eyleminin öncelikli olarak zarar suçu niteliğinde bulunan taksirle yaralama suçunu oluşturduğu gözetilerek, sanık hakkında öncelikle taksirle yaralama suçu yönünden ihbarda bulunulup dava açılması sağlanması gerekmekle birlikte, soruşturma aşamasında suçun hatalı vasıflandırılması sebebiyle, sanık hakkında taksirle yaralama suçu nedeniyle takipsizlik kararı verildiği, bu kararın itiraz edilmeden usulüne uygun yapılan tebligatlar neticesi kesinleştiği anlaşılmakla, tebliğnamede bu hususta bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Vatman olan sanığın olay günü kullandığı tramvay ile seyir halinde iken, kırmızı ışık ihlali yapması sonucu 5237 sayılı TCK’nın 179/2 maddesinde tanımlandığı üzere, idaresindeki aracı kişilerin hayat, sağlık veya malvarlığı açısından tehlikeli olabilecek şekilde kullandığı,gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanığın üzerinde atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunun unsurlarının oluştuğu ve mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden isabetsiz gerekçeyle beraatine karar verilmesi,Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/07/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.