YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/10228
KARAR NO : 2019/6484
KARAR TARİHİ : 21.05.2019
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/1, 89/2-e, 52/2-4, 53/6. maddeleri
uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin iş kazası olmadığına, katılan vekilinin ise cezanın az olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Katılanın kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı gözetilmeden, gerekçe kısmında kırık olacak şekilde yaralanma olduğu belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığının belirtilerek temel cezadan TCK’nın 89/2-b yerine 89/2-e maddesi gereğince artırım yapılması,
2-5237 sayılı TCK’nın 53/6. maddesinde, belli bir meslek veya sanatın ya da trafik düzeninin gerektirdiği dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla işlenen taksirli suçtan mahkumiyet hâlinde, üç aydan az ve üç yıldan fazla olmamak üzere, bu meslek veya sanatın icrasının yasaklanmasına ya da sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilebileceği düzenlendiği; bir mesleğin icrasının yasaklanabilmesi için ruhsatnameye bağlı olarak yürütülmesi gerekmekte olup, hayvancılık ve et işi ile uğraşan sanığın iş yeri sorumlusu olarak çalışmasının ruhsatnameye bağlı olarak yürütülen bir meslek olmadığı nazara alınmadan çalışma hürriyetini kısıtlayacak şekilde genel bir ifade ile mesleğinin icrasının yasaklanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 2 numaralı bendindeki “TCK’nın 89/2-e” ifadesinin çıkarılarak yerine “TCK’nın 89/2-b” ifadesinin yazılması ile hüküm fıkrasından TCK’nın 53/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin 8 numaralı bendin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.